يا جواد الائمه(ع)
كينهي كي تو دلت مونده
چيه كه قلبتو سوزونده
استخون توي گلوته
رگِ گردنت زده بيرون
جلو چشمِتو گرفته خون
كُشتنِ كي آرزوته
تو كه اصلاً نبودي اون روزا
نديدي مادر و زير پاها
هنوز از يادِ غمش گريوني
از كوچيكي تا حالا مي خوني
وا...ِ لَاُخْرِجَنَهُما
وا...ِ لَاُحْرِقَنَهُما
***
دوباره حرفِ قديما شد
صحبت از غربتِ زهرا(س)شد
باز دلم مي شه هوائي
زنده شد يادِ رِفيقامون
برسه الهي دستامون
به شهيدانِ خدائي
لاله هاي سرخ، پرپر رفتن
ديدنِ فاطمه(س)بي سر رفتن
عَلمِ خدا تويِ دستاشون
مي نوشتن روي پيرهنهاشون
مي روم تا انتقام سيلي زهرا(س)بگيرم
مي روم از فاطمه(س)اِذِن شهادت را بگيرم
چشمامون خيره سوي ماهه
ديـگه آقاي مـا تـو راهه
شيعه دنبالِ قيامه
آي دلاي خسته از غمها
گريه كن هاي بي بي زهرا(س)
حالا وقتِ انتقامِ
داره يارِ رفته بر مي گرده
مياد اونكه خيلي خيلي مرده
حق مياد و باطل از بين مي ره
انتقامِ جدِّ شو مي گيره
اَینَ طالِبُ بِدَمِ اَلمَقتولِ بِکَربَلا
علي صالحي
+ نوشته شده در چهارشنبه ۱۳۹۲/۰۷/۱۷ساعت ۱۱:۴۰ ق.ظ توسط علي اكبر رادمنش احسني
|
